Nie wyrastaj z marzenia. Podobno z tego się wyrasta, podobno to z czasem się zmienia. Ty się nie zmieniaj, już taki zostań, ty nie wyrastaj z marzenia. Choćby ci było z nim niewygodnie, choćby nawet z nim było źle ci, to je troszkę, odrobinkę odmień, ale go nie wyrzucaj na śmieci. Będą mówili, żeś jeszcze dziecinny, Kotki marcowe Read by Emilia - Kornowac, Poland Kotki marcowe Na wierzbie nad samym rowem srebrne kotki marcowe. Na deszczu i na słocie srebrnieją im futra kocie. Plucha i zawierucha. Nie ma mamy co wyliże brzuch do sucha. Ale kotki marcowe nie piszczą. Huśtają się na gałązkach. Mruczą: - ,,Ty się nie zmieniaj, już taki zostań, ty nie wyrastaj z marzenia” J. Kulmowa. Opracowała mgr Bożena Tympalska [1] ,, Książką połączeni, czyli o roli czytania w życiu dziecka”, Instytut Książki, Kraków 2018. [2] ,, Książką połączeni, czyli uczymy się czytać razem”, Instytut Książki , Kraków 2020. PDF | On Apr 12, 2019, Ewa Masłowska published Dorota Filar: Narracyjne aspekty językowego obrazu świata. Interpretacja marzenia we współczesnej polszczyźnie. UMCS. Lublin 2013, ss. 224 . Gminna Biblioteka Publiczna w Borzęcinie przeprowadziła konkurs recytatorski poezji Joanny Kulmowej pod hasłem „Nie wyrastaj z marzeń”. Konkurs przeznaczony był dla dzieci z klas młodszych szkoły podstawowej. Laureaci pojadą na konkurs powiatowy, który odbędzie się 16 kwietnia w Brzesku. W Borzęcinie odbył się Gminny Konkurs Recytatorski Poezji Joanny Kulmowej, zatytułowany "Nie wyrastaj z marzeń". Uczestnicy, uczniowie klas młodszych szkół podstawowych, przygotowali po dwa wybrane utwory poetki, które komisja konkursowa oceniła biorąc pod uwagę dobór tekstu, interpretację i dykcję. Jury przyznało pierwsze miejsce Julii Tyrcha z Borzęcina, drugie Jakubowi Sowie z Łęk, a trzecie Ewelinie Wojdak z Bielczy. Komisja wyróżniła również recytację Wiktorii Białek ze Szkoły Podstawowej w Łękach. Laureaci pojadą na konkurs powiatowy, który odbędzie się 16 kwietnia w Brzesku. Wyróżnione dzieci dostały dyplomy i nagrody. Autorka wiersza, Joanna Kulmowa, opisuje bohatera lirycznego - ucznia, który narzeka, że nie lubi chodzić do szkoły, bo nie może tam zabierać ze sobą marzeń. Musi je zostawiać w domu, bo w szkole nie ma na nie miejsca. Ale to jest bardzo złe rozwiązanie - marzenia w domu podrastają i po powrocie ucznia ze szkoły okazują się być „za dalekie (...) i za duże”. Za pomocą tej historii poetka chce nam pokazać, że marzenia zmieniają się w zależności od naszego wieku, rozwoju, jako dzieci marzymy o czym innym niż jako dorośli. Bohaterowi wiersza żal dziecięcych marzeń, w szkole nabywa nowej wiedzy, dojrzewa i jego marzenia się zmieniają. Trochę mu ich jednak zostały w wierszu uosobione, mają cechy ludzi - odbywają podróże, rosną. Sformułowanie: „marzenia odbywają samotne podróże” należy rozumieć - zmieniają się, uczeń oddala się od nich bezpowrotnie, ich miejsce zajmują inne. Być może poetka chce zasygnalizować, że marzenia dorosłych nie dorównują marzeniom i wyobraźni dzieci. W szkole brakuje czasu na „bujanie w obłokach”, marzenia, dlatego uczeń narzeka, że tyle czasu spędza na lekcjach - żal mu swoich jest zbudowany z trzech czterowersowych zwrotek, wersy mają od 8 do 9 sylab. Poetka zastosowała rymy przeplatane: lenia - marzenia, marzeń - szparze, podróże - duże, dzięki czemu utwór ma regularny rytm. Podobno z tego się wyrasta, podobno to z czasem się zmienia. Ty się nie zmieniaj, już taki zostań, ty nie wyrastaj z marzenia. Choćby ci było niewygodnie, choćby nawet z nim było źle ci, to je troszeczkę, odrobinę odmień, ale go nie wyrzucaj na śmieci. Będą mówili, żeś jesteś dziecinny, będą się może śmieli, a ty się z nimi nie licz, ty bądź taki, jaki jesteś- nie inny. I gdybyś nawet nie mógł sprostać światu, co zmienia się i zmienia, to o nic się nie martw, taki już zostań- ty nie wyrastaj z marzenia. Joanna Kulmowa, Stacja Nigdy w Życiu, Warszawa 1967, s. 89.

nie wyrastaj z marzenia interpretacja